Six Flags Magic Mountain

Søndag tok vi turen ned/bort til Six Flags parken nord for Los Angeles. Det var ca 1 time og 20 min å kjøre frå Isla Vista og sidan Christopher har fått fiksa cruise-kontrollen, gjekk bilen som ei kule på Freeway 101 og vidare på Highway 126. Den er ein del flinkare å styre motor og gear når den får full kontroll over seg sjølv..Flink bil, den venta til og med med å la drivreima til klimaanlegget slitne til vi akkurat var komen heim i oppkjørselen!

Vel framme i parken var det berre å starte i ein ende. Berg-og-dalbane er det dei har satsa mest på, i alle variantar og tema - frå Supermann til Terminator.

Sondre og San Diego IndØker-ane var dei som tok initiativet, og hadde allereie vore på plass ein time før det opna. Etter litt leiting, ringing og springing klarte vi å vere på same stad til same tid. Er visst ikkje så lett å vente når ein har altfor mange spanande attraksjonar som berre må prøvast ;)

Vi fekk prøvd ein del baner og det var stor variasjon, den aller beste var utan tvil X2!! Seta snurra 360 grader og det var spenning og overraskelse frå start til stopp.

Colossus-bana er nok mest kjent frå introen til den velbrukte TvNorge reprise-på-reprise serien Steg-for-steg. Vi tok sjølvsagt ein prøvetur med fotovideokamera ;) Skuffande nok ligg ikkje parken ved sjøen som på serien, og alderen (opna 1978) har satt sine spor på den godt brukte trekonstruksjonen. Fallet her er ca 30m, men det var nok all ristinga og skvaldringa vert hugsa best.

Sidan vi kjøpte oss sesongkort på parken sparer vi nokre av banene til neste gong vi skal hit.
6 timar i berg-og-dalbane er akkurat passeleg for ein søndag :) Det var suuuuper artig dag, og vi gleder oss til neste gong!

Nysgjerrig på meir? Trykk her for Six Flags` heimeside.

Laurdagstur til Burbank

Her har Christopher funnet seg godt tilrette som innehaver av to flotte bilar: ein Lincoln Town Car og ein Buick Electra Estate :) Amerikansk drøm? Kanskje, men den varte ikkje lenge. Laurdag gjekk turen til Burbank for å levere tilbake kvitegliset.

For Jill Alice sin del vart det ein varm tur tilbake til LA, for akurat no er det ikkje er noko fungerande Air Condition i Buicken. Selgeren meinte den hadde lite freon, som vi ikkje får etterfylt før mandag når the AC-guy is back. Det vart ein varm tur nedover Freeway 101 med full lufting gjennom vindu framme og bak - ein bråkete, luftig, varm og støvete tur. Bilen såg nok meir skitten ut etter turen enn før vi vaska den i går.

Vi var iallefall «heldige» med vêret, til no er dette den varmaste dagen vi har hatt her på vestkysten. På det varmaste kunne Christopher i sin air-kondisjonerte bil lese av temperaturen til 108º F ute og 70ºF inne (tilsvarer 42ºC og 21ºC). Jill Alice såg ut som ei kokt krabbe når vi endeleg kom fram til Burbank.

IKEA lågg rett ved der vi skulle levere bilen, så det vart ein tur for å kjøpe inn nødvendig utstyr til huset. Etter eit par timar var begge lei av alt kaoset og var glade for endelig å ha betalt den overfylte vogna. Vi avslutta med kaffi/brus/pølse pause på IKEA food.
Handlelappane i USA er morosamt lange. Den vi fekk fra IKEA var sikkert 1 meter lang!

Det var mørkt når vi kjørte opp igjen til Santa Barbara og heldigvis litt svalare i bilen. Vel framme i Isla Vista/Goleta svippa Christopher innom Home Depot for å oppgradere sikkerheitsnivået på huset. Vi kjøpte ein hengelås til garasja og ei stor lommelykt. Kjøkkenlåsen er sikra med strips importert frå Noreg. Var iallefall ein som var godt nøgd med den nye lommelykta ;)

Å, så sint!

Bildag

Sidan vi utsatte Mexico-turen til søndag , og vart det enda ein dag i LA. Vi hadde lyst å kjøre bil til San Diego og trikken ned til grensa. Etter nokre rundar på internettet fant Christopher heldigvis ein Rent A Wreck forhandlar i Burbank/North Hollywood. Ingen informasjon å finne om hverken biltype eller pris og sidan vi ikkje hadde nokon andre planar tok vi turen opp dit.

På vegen opp stoppa vi ved nokre smekre bilar på hos ein Ford selgar. Då vi sto å filma ein Shelby GT, kom ein selgar nesten springande mot oss. Istanden for å seie at det var filming forbudt, slik Jill Alice trudde han skulle, oppfordra han oss til å filme. Vi kunne også få filme inni bilane om vi ville. "I´m so bored... Do you wanna testdrive a Mustang?" sa han plutseleg, og klart seier vi ikkje nei til det! Dermed blei det Mustang GT V8 300hk råning rundt i North-Hollywood, med mykje turtall og praktisk erfaring med Newtons lover på kvar strekning.

Jakta på Rent A Wreck forhandlaren fortsatte og etter å ha gått langt og lenge i sikkert 30º kom vi endeleg fram. I området var det ein rekke bilforhandlarar, sjølvsagt var mykje stengt når vi endeleg kom fram, men ein strøken Buick Station Wagon med berre 80' miles på tellaren fekk vi prøvesitte. Mexicaner-mekanikeren som var til stades ante ingenting om pris eller noko, så vi må snakke med sjefen for meir info.

Ekspeditøren på RentAWreck hadde mange bilar tilgjengeleg og valget havna på ein kvit Lincoln 1995 modell Town Car Roadster med takluke,ac, elektrisk ditt og datt++, digitalt kompass og rett motor(v8). Sidan vi var norske, men utan kalifornisk driving license, fekk vi "local price" på forsikring og større bil for same pris. Leige for 1 veke = $216.


Då var det berre å sette seg tilrette i godstolen og kaste seg inn på 14-felts freeway. Jamvel om vegen er brei, er stien som fører deg av og på, smal og den kjem brått - men vi kom oss no heim.

Sjømannskirka

Fredag var det biljakt som var målet, men av dei 5 butikkane vi hadde på kartet var det 3 som ikkje var å finne, ein som solgte lastebilar og ein som solgte limosiner. Som plaster på såret etter mykje vandring og lite hell gjekk vi inn på IKEA for å sjå om sortimentet var det samme i LA som i Trondheim. Vi kan konkludere med at det er stort sett det samme, men litt større kjøkken og stor gassovn er førstevalget. På IKEA Food kjøpte vi oss to pølser og satte oss ned for å kvile beina. På nabobordet traff vi på ei hyggeleg svensk dame på 97 år som elska kjøttboller. Reisefølget var Inger på 70 år og ho jobba på Sjømannskirka i San Pedro. Ho ville ta oss med til Sjømannskirka så kunne vi få snakke med presten for han hadde peiling på bilar. Som dei fleste eldre damer var ho veldig bekymra for alt å det hjalp vel ikkje på at vi satt der uten nokon planar og var tenkt å reise til Mexico dagen etter. Noko ho meinte var alt for farleg for oss..

Vi var vel på sjømannskirka i en times tid, før vi tok ein tur ned til havna i San Pedro. Der var ikkje så mykje å sjå, anna enn eit sjøfartsmuseum og fontener som spelte musikk.. På veg tilbake vart vi tv-intervjua om kva det ville betydd for San Pedro å lage ein strandpromenade.

Etter 3 dagar med mykje inntrykk og trasking var iallefall Jill Alice heilt skutt, og sovna setande i 9 tida.


PS: Trykk på bileta for å få dei i større format.

Los Angeles

Downtown LA

Det vart mykje trasking og mysing, eg trur vi fekk med oss ein liten brøkdel av det som var å sjå ;)
Traff på eit filmcrew som hold på med ei eller anna innspeling, smakte litt på Starbucks kaffien, innom Central Market og på eit museum om Wells Fargo..
Dag 2 i Los Angeles:
Rett ved hotellet vårt er det eit digert kjøpesenter, Pavilion, som huser store kjeder som Sears, Target, JCPenny og IKEA! Kvar torsdag har dei Farmers Market på parkeringsplassen og vi måtte sjølvsagt bort å sjå. Det bestod av mange boder som solgte ferske frukt og grønsaker, mat og naturprodukter.

Offentleg transport i LA er ikkje så enkelt å forstå seg på. Sjølv om vi har skaffa oss eit "TAP" kort som skal vare heile dagen, må det av å til betalast tilleggsgebyr. Bussane vekslar ikkje så en må også ha akkurat med myntar for desse avgiftene som vi ikkje veit kva kostar.
Når vi skulle kome oss til Hollywood havna vi plutselig på ein busstopp midt på freeway-en. Litt absurd å stå der midt mellom 7 felt på ein 14 felts motorveg.

Etter 2 timar med fram og tilbake, venting og bytting kom vi oss endeleg til Hollywood boulevard og Walk of Fame. Som kjent har eg ikkje særlig lett for å bestemme meg og klarte derfor ikkje å velge kva stjerne eg skulle ta bilete ved før det var forseint, og stjernene var passert.. :p
Vidare tok vi buss til Beverly blvd og "The shopping district".
På bussen traff vi ein sjølverklært "black from Ireland" men som utan tvil var ein ekte LA-er. Han var facinert over kor høg vi nordmenn var, og spesielt Jill Alice og det passa seg å sammanlikne høgda med ein vilt framand midt i bussen på Fairfaix Avn. Vi fekk eit par slang lessons for free: Feazy, var då tydlegvis 5. My neezy is my friend.

Fann tilslutt "Beverly Center", etter mange kvartal med trasking i Beverly blvd. Senteret husa mange trendy butikkar som Macy, Victoria Secret, Gucci, +++.
Etter skokjøp på Sketchers var det på tide å finne Moods of Norway!

Moods of Norway låg i den kjente Robertson gata og vi var spente på om dei kunne norsk i butikken!
Då vi kom inn sto der ei amerikansk dame og vi blei litt skuffa, men så kom der plutselig ein svenske ut frå bakrommet å helste på oss :) Dei var utrulig velkomande og vi fekk til og med komme på bak i bakgården for å sjå den fantastiske "Moods of Norway"-bilen ("The Blue Car"). Likte parkeringsskiltet til bilen da: "Parking for lefse lovers only" ;)

Dei hadde sjølvsagt den klassiske gulltraktoren inni butikken og ei lysekrone laga av Norgesglas!
Christopher måtte også til å prøve litt dress og vi fekk kvar vår øl. Var vel på butikken ein heil time og i kvart over 7 tida fekk vi vite at dei egentlig stengte 7.
Eg måtte sjølvsagt invistere i ei tskjorte, men fargen blei rosa istaden for den blå på biletet.
Det var super kjekt å helse på dei som jobba der og dei hadde mange store plana. Hadde vist nyleg hatt besøk av produsentane av LA Ink for å kanskje lage ein egen serie av Moods of Norway. Hadde ikkje det vore kult, så veit ikkje eg.

Dagens innkjøp :
Sko frå Sketcher på Beverly Center og t-skjorte til Jill Alice :)


I dag er det vel tid for litt leiting etter ein bil så får vi sjå kva anna dagen har å by på :)
Have a nice day :)